مي‏گويد: 25 سال پيش اگر کسي از خاطرات بيست سال گذشته‏اش حرف مي‏زد، مي‏گفتم واي چقدر اين پير است! نوجوانان گمان مي‏کنند فرصت شان بي‏نهايت است، غافل از اينکه تا چشم به هم بزنند به کهن‏سالي مي‏رسند. سوت آغاز مسابقه براي همه به صدا درآمده است، ولي اغلب حواسشان نيست.

مي‏گويد: پيامبر اسلام (صلّي الله عليه و اله و سلّم) تکليف ما را مشخص کرده‏اند: عليکم بالجهاد الاکبر!

الله اکبر، لا اله الا الله، محمد رسول الله، علي ولي الله.

خبر از اين مهم‏تر كه سال جديد شده؟ا! يك سال از عمرمان گذشت! چه مي كنيم؟

ابو حمزه ثمالي از سيد الساجدين، علي بن الحسين (ع) نقل مي کند که ايشان فرمودند:

در آن شبي که فردايش پدرم به شهادت رسيد، من [بيمار] و با او بودم. اصحاب خود را فراخواند و به ايشان فرمود:«اکنون شب است، آن را مرکب راهوار خود کنيد و برويد، اين قوم آهنگ مرا دارند و چنانکه مرا بکشند به شما توجهي نمي کنند و شما آزاد و در اختيار خوديد و بيعتم را برداشتم.» بيعت برداشته و تصريح شد که هر که بماند کشته خواهد شد و کسي زنده نخواهد ماند. ياران گفتند:«خدا را سپاس مي گوييم که به ما شرافت شهادت در رکاب امام معصوم را عطا خواهد کرد.»

آنگاه امام (ع) ايشان را دعا کرده، فرمود:«اينک سر برداريد و بنگريد!» همه منزل آخرت خويش را ديدند. [شايد از همان باب «ليطمئن قلبي» ابراهيم خليل بود که] امام (ع) خطاب به ياران مي فرمود:«فلاني! اين منزل توست؛ فلاني! اين قصر توست؛ فلاني! اين مقام توست».

ياران همه اهل دل و عاشق شهادت بودند و روز عاشورا با تمام وجود به پيکار با دشمنان پرداختند و به استقبال زخم هاي پي در پي شمشير و نيزه و تير شتافتند. و امام عاشقان، حسين بن علي (عليهما السلام) از جايگاه امامت مي ديد که اين حماسه تا هميشه نقشه ي راه ذلت ناپذيري و سعادت بشريت خواهد بود و اقيانوس معرفت را قطره قطره در کام تشنه ي ياران فرو مي ريخت. حماسه ي عاشورا رقم خورد، ياران عاشق و امام عاشقان (عليهم صلوات الله اجمعين) در پيشگاه معبود رقص عاشقي کردند و اينک و هماره راه ذلت ناپذيري و نيک بختي سرخ است. «خداوندا! اين دفتر و كتاب شهادت را همچنان به روي مشتاقان باز، و ما را هم از وصول به آن محروم نكن.»**

اشاره: تقدير اين است که حال و هواي اين وبلاگ از سفر آخرت خالي نگردد.

آيت‌الله محمدهادي معرفت از فضلاي برجسته و مفسرين قرآن كريم امشب در سن 76 سالگي در قم درگذشت.