فيلم مستند روح الله هم اکنون (دهه فجر 86) از شبکه 3 سيماي جهموري اسلامي ايران در حال پخش است. « روح الله» كامل‏ترين مجموعه‏ي مستندي است كه به شرح زندگاني مبارك رهبر كبير انقلاب اسلامي ايران – حضرت امام خميني (ره) -  و تاريخ انقلاب اسلامي ايران مي‏پردازد. در اين مجموعه‏ي منحصر به فرد، با بيش از 60 شخصيت بين المللي از كشورهاي ايران، عراق، تركيه، سوريه، مصر، فلسطين، فرانسه و لبنان گفت و گو شده است و بيش از 10000 قطعه عكس و تصاوير ناب تلويزيوني در آن استفاده شده است كه بسياري از آنها براي اولين مرتبه نمايش داده مي‏شوند. اين مجموعه توسط  شبكه‏ي تلويزيوني المنار به كارگرداني محمد دبوق و با همكاري بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‏هاي دفاع مقدس تهيه گرديده است.

مجموعه‏ي مستند روح الله در قالب 10 لوح فشرده (ويدئو سي‏دي) آماده شده است. هرحلقه لوح فشرده، به يک دوره‏ي تاريخي از زندگي پربرکت امام خميني(ره) مي‏پردازد و شامل موضوعات گوناگون است. برخي از اين موضوعات عبارت اند از:

قسمت نخست : بدو تولد تا 1324 هجري شمسي. شامل: مبارزات خانوادگي امام خميني(ره)، تربيت امام در کودکي، انقلاب مشروطه، روستاي خمين در جنگ جهاني اول، ازدواج امام، ورود به عرصه سياسي و ... .

قسمت دوم : 1332 – 1324 هجري شمسي. شامل: دوران اول سلطنت محمدرضا پهلوي، رحلت آيت الله عبدالکريم حائري، پي‏گيري هجرت آيت الله بروجردي به قم و ... .

قسمت سوم : 1342 – 1332 هجري شمسي. شامل: همکاري شاه با اسرائيل، رحلت آيت الله بروجردي، نصيحت امام خميني(ره) به ارتش ، اخطارهاي مراجع به شاه، مقاومت امام در برابر رفرم ، قانون کاپيتولاسيون و ... .

قسمت چهارم : 1357 – 1342 هجري شمسي . شامل موضوعاتي چون: امام در ترکيه، خطبه‏ي نماز جمعه‏ي امام خميني(ره) به زبان ترکي، هراس لائيک‏ها از نفوذ امام، انعقاد قرارداد 1975 الجزاير، شهادت سيد مصطفي خميني و ... .

 قسمت پنجم : 1357 هجري شمسي. امام (ره) در نوفل لوشاتو ، کشتار 17 شهريور، تزوير شاه (: صداي انقلاب شما را شنيدم!)، فرار شاه، من دولت تعيين مي کنم و ... .

قسمت ششم : 1358 – 1357 هجري شمسي. شامل: تشکيل دولت موقت، فقط جمهوري اسلامي، تشکيل سپاه، اشغال لانه‏ي جاسوسي و ... .

قسمت هفتم : 1361 – 1358 هجري شمسي. شامل: انتخاب اولين رئيس جمهور، نخست وزيري شهيد رجايي(ره)، عزل بني صدر خائن، سوء قصد به جان حضرت آيت الله العظمي خامنه‏اي، انفجار در مقر حزب جمهوري اسلامي و  ... .

قسمت هشتم : 1367 – 1359 هجري شمسي. شامل موضوعاتي چون: جنگ تحميلي، نصيحت امام (ره) به سران کشورهاي اسلامي، فاجعه‏ي صبرا و شتيلا، پذيرش قطعنامه‏ي 598 از طرف امام(ره)، عمليات مرصاد و ... .

 قسمت نهم : ويژگي هاي منحصر به فرد حضرت امام خميني(ره)، دعوت براي زندگي در کاخ شاه، تلاوت قرآن، اشعار عرفاني، فتواي قتل سلمان رشدي، جمعه‏ي خونين مکه، ماجراي مک فارلين و ... .

قسمت دهم : غروب خورشيد بي غروب، خامنه‏اي عزيز امام، امام در بيمارستان، سير درمان امام (ره)، رحلت بنيان‏گذار انقلاب، انتخاب رهبر انقلاب، تشييع روح خدا، ولايت فقيه ميراث ماندگار امام (ره) و ... .

طرز تهيه: شايان ذکر است که اين مجموعه‏ي ارزشمند در قالب 10 لوح فشرده و در پگ زيبا و مناسب، مدت‏ها پيش با قيمت 5800 تومان ارائه شده است. بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‏هاي دفاع مقدس، تنها نماينده‏ي پخش مستند روح الله در ايران است و علاقمندان براي تهيه‏ي اين مجموعه‏ي بي‏نظير، مي‏توانند با معاونت هنري اين بنياد، شماره تلفن 88506008-021 تماس بگيرند.

درست در زماني که غرب وحشي با استفاده از ابزار سينما به تخريب چهره جمهوري اسلامي ايران و تحريف تاريخ انقلاب اسلامي مي‏پردازد، فيلمسازان ما علاقه زيادي به عشق زميني و جذابيت‏هاي کاذب جواني نشان مي‏دهند. دوران پر از انحراف قبل از اصولگرايي گذشت و اکنون نيز کار شايسته‏اي را شاهد نيستيم. به عبارتي وزير محترم فرهنگ و ارشاد اسلامي براي نگه داشتن همه نحلهه‏هاي فکري و جريانات هنري (که اغلب ضدارزشي هستند و يا دست کم نسبتي با آرمان‏هاي انقلاب اسلامي ندارند) از تدوين يک برنامه مفيد و مؤثر و بستر سازي براي معرفي هنرمندانه‏ي انقلاب اسلامي بازمانده است.

اما دشمن که بيکار نمي‏نشيند؛ بي‌توجهي به ساخت فيلم‌هايي با موضوع پيروزي انقلاب اسلامي در ايران، باعث شده است كه برخي جريان‏هاي سينمايي در غرب اقدام به ساخت فيلم‏هايي كنند كه تصويري وارونه از انقلاب شکوهمند و اسلامي مردم ايران به رهبري امام خميني(ره) به دست مي‌دهد. به گزارش خبرگزاري فارس، اين رويكرد پس از گذشت 3 دهه همچنان ادامه دارد.

پرسپوليس: يكي از آخرين فيلم‌هايي كه انقلاب ايران را هدف قرار داد، فيلم «پرسپوليس» محصول 2007 فرانسه، ساخته «مرجانه ساتراپي» و همتاي فرانسويش بوده است. اين فيلم در خلال روايت داستان دختر نوجوان 14 ساله‌اي پس از وقوع انقلاب اسلامي مدعي مي‌شود كه فضاي حاكم بر جامعه ايران ديگر مناسب زندگي نيست بنابراين نوجوان ياد شده توسط خانواده‌اش براي ادامه زندگي به اروپا فرستاده مي‌شود.

فرار از تهران: يكي ديگر از فيلم‌هايي كه با موضوع انقلاب اسلامي ايران هم‌اكنون در دست ساخت است، فيلم «فرار از تهران» ساخته «جورج كلوني» است. «جرج كلوني» و «گرانت هسلو»، همكار فيلمنامه‌نويس او، بر مبناي ماجراي همكاري سازمان «سيا»، هاليوود و دولت كانادا براي خروج شش شهروند آمريكايي از ايران در جريان تسخير سفارت آمريكا در سال 1979 فيلمنامه اين فيلم را نوشته‌اند. اين فيلم هم‌اكنون در دست ساخت است و تا سال 2009 نيز آماده پخش خواهد شد. جالب آن است كه اين فيلم را كمپاني صهيونيستي «برادران وارنر» مي‌سازد كه فيلم ضد ايراني «300» را در كارنامه كاري خود دارد.

مستند نسل جديد تهران: «سارا باوار»، فيلمساز 30 ساله هاليوودي در اين فيلم تلاش كرده تا به مخاطب اينگونه القا كند كه نسل پس از انقلاب اسلامي ايران به شدت با مفهوم آزادي بيگانه است، آنچنانكه وي در يكي از مصاحبه‌هاي خود مدعي شده كه با ساخت اين مستند در تلاش بوده تا نگراني و اضطراب جوانان ايراني را به تصوير كشد و بدين‌ ترتيب صداي جوانان غمگين ايراني را به گوش جهانيان برساند. «باوار» در اين مصاحبه ضمن آنكه جوانان ايراني را خواستار فرهنگ غرب و آزادي‌هاي جنسي معرفي مي‌كند، به نقل از يك پسر دبيرستاني مدعي‌ مي‌شود كه آزادي براي اين نسل (نسل پس از انقلاب اسلامي) كاملاً ناشناخته است، آنچنانكه نمي‌دانند كه اصلا آزادي به چه معناست؟ «سارا باوار»، براي ساخت اين مستند كوتاه دو سال پيش به تهران سفر كرده و با عده‌اي از جوانان ايراني مصاحبه كرده است.

خانه‌اي از شن و مه: فيلم خانه‏اي از شن و مه محصول سال 2003 ميلادي ، كه از روي كتاب «آندره دوباس» با همين عنوان ساخته شده است زندگي يك خانواده يك ژانرال ارتش طاغوت را به تصوير مي‌كشد كه پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران، در پي مصادره اموالشان، از ترس جانشان به آمريكا مهاجرت مي‌كنند. كلنل بحراني كه اكنون براي تامين معاش زندگي خانواده اش در چند شيفت و جاي مختلف (حتي كارگري) كار مي‏كند،مجبور مي‌شوند كه خانه نسبتاً مجلل خود را بفروشند و خانه دختري افسرده كه به دليل عدم پرداخت ماليات به مناقصه گذاشته شده است را با وجود نارضايتي او بخرد. در فيلم «خانه‌اي از شن و مه»، «شهره آغداشلو» بازي مي‌كند كه از زمانيكه به آمريكا مهاجرت كرده علي‌رغم مليت ايراني‌اش، نام تعدادي فيلم ضد ايراني را در كارنامه كاري خود به ثبت رسانده است.

بدون دخترم هرگز: اين فيلم روايتي كاملاً دروغين از زندگي يك زوج ايراني و آمريكايي است، «بدون دخترم هرگز»، محصول سال 1991 داستان زني آمريكايي به نام بتي است كه به همراه دخترش و شوهرش دكتر محمودي به ايران سفر مي‌كند ولي با كشوري (مثلاً) پر از وحشت و دلهره روبه‏رو مي‌شود. «برايان ديلبرت»، كارگردان آمريكايي سعي كرده تا در اين فيلم كه به روايت شخص «بتي محمودي» ساخته شده به مخاطب اينگونه القا كند كه پس از وقوع انقلاب اسلامي، زنان در جامعه ايران از هيچ گونه حق و حقوقي برخوردار نيستند و مردان با آنها همچون بردگان خود رفتار مي‌كنند و آنها نيز حق هيچگونه اعتراضي ندارند.

هواپيماي 103: يكي ديگر از اين فيلم‌ها، فيلمي جديد به تهيه‌كنندگي جاسوس سابق اسرائيل است كه براي ساخت آن با «استيون اسپيلبرگ» صحبت شده است و اين كارگردان نيز براي ساخت آن فيلم اظهار علاقه كرده است . هر چند اين فيلم هنوز نامي قطعي نيافته، اما فعلا با نام «هواپيماي 103» خوانده مي‌شود و قرار است كه به‏زودي جلوي دوربين برود. اين فيلم درباره موضوع حادثه سقوط هواپيماي لاكربي است كه در آن نه ليبي كه ايران بعنوان مقصر اصلي اين حادثه معرفي خواهد شد. اگرچه اين فيلم مستقيما به موضوع انقلاب اسلامي نمي‌پردازد ولي هدف آن كاملا سياسي مي‏باشد و ايران پس از انقلاب اسلامي را هدف قرار داده است.

مستند ترس مقدس: اين فيلم مستند محصول كشور آمريكا است كه در سال 1997 براساس كتابي به همين نام كه با استناد به آرشيو سازمان سيا نوشته شده بود، ساخته شد. «ترس مقدس»، داستان پيروزي انقلاب اسلامي ايران به رهبري امام خميني و حمله به سفارت آمريكا و گروگانگيري 52 نفر از اعضاي اين سفارت است. در اين فيلم ادعا شده كه اين افراد تنها عده‌اي زن و مرد بي‌گناه بودند‌ كه قرباني انقلابي وحشتناك شدند و در واقع امام خميني از همان ابتداي شروع پيروزي انقلاب، با نام اسلام به تهديد وحشتناكي عليه غرب و غربي‌ها تبديل شد!

*** دو فيلم «پسران خميني» و «دلتا فورس» نيز از ديگر فيلم‌هايي است كه سينماي غرب تلاش كرده تا ضمن به تصوير كشيدن صحنه‌هايي دروغين چهره جهاني انقلاب اسلامي ايران را تخريب كند، آنچنانكه در فيلم «دلتا فورس» كه در سال 1996 در آمريكا ساخته شده است، سعي شده تا سرپوشي بر تجاوز و شكست نيروهاي آمريكايي در حادثه طبس گذاشته شود.

*** هر چند در پاسخ به فيلم «دلتا فورس»، فيلم «طوفان شن» به كارگرداني جواد شمقدري ساخته شد، اما بايد گفت كم‌كاري در ساخت فيلم با موضوع انقلاب اسلامي، در تأثير گذاري فيلم‏هايي كه بر ضد انقلاب اسلامي ساخته و پرداخته شده‌اند، مؤثر بوده‌ است.

به صورت ساده مي‌توان گفت که دو يا چند طرف که منافع و اهداف مشترکي دارند به صورت قراردادي بر اشتراکات تمرکز مي‌کنند تا با استفاده از ظرفيت‌هاي هم، زودتر و مطمئن‌تر به اهداف مشترک دست پيدا کنند.

پس نخستين گام ِ رسيدن به وحدت، هم‌گرايي است. يعني هر کدام از طرفين تلاش مي‌کنند از سلايق غير ضروري که مورد تأييد طرف مقابل نيست، صرف نظر کنند.

بدون به رسميت شناختن هم‌گرايي، هيچ وحدتي محقق نخواهد شد! با اين حساب يک فرد يا يک نهاد اجتماعي به عنوان يکي از طرفين وحدت و يا به عنوان محور وحدت، نمي‌تواند سلايق ديگر طرف‌ها را ناديده بگيرد و همچنين نمي‌تواند برايشان احترام قائل نباشد.

مي‌توان نتيجه گرفت که اگر يکي از طرفين، بي‌حرمتي ديد و مطمئن شد که سلايقش به حساب نمي‌آيد و مورد تمسخر قرار مي‌گيرد، طبيعي است که از جريان خارج شود و دلايل خروجش را شرح دهد. در اين صورت نمي‌توان به او وحدت شکن گفت، بلکه به طرفي که گمان کرده جايگاهش آن قدر رفيع است که وقتي جلو بيفتد، همه موظف اند دنباله روي کنند، گفت: تمسخر و ناديده گرفتن ديگران با راه و رسم وحدت طلبي، اختلاف 180 درجه‌اي دارد و کسي حق ندارد طرفي را که بر مبناي اصول اوليه‌ي اين مطلوب، حضور خود را همراه با ضرر مي‌بيند، وحدت شکن بخواند و مدعي وحدت طلبي، بايد به رفتارهاي غرورآميز خود بازگردد و ياد بگيرد که وحدت چيست و حقوق طرفين کدام است.

مي‌توان اضافه کرد که بچه‌ها به دليل کوچک بودن ميدان ديد و عدم رشد عقلي، همه چيز را بر مبناي اميال آني خود مي‌خواهند و از اين رو فرد يا نهادي که بدون منطق اجتماعي، خود را يکه تاز و جلودار بداند، رفتارش بچه گانه تعبير خواهد شد.

کلمات کليدي: ممکن است شما با مطالعه‌ي اين بحث به ياد حاشيه‌هاي اخير وبلاگ نويسي، وبلاگ نويسان ارزشي، مدعيان وحدت و بچه بازي‌هاي اين عرصه بيفتيد!

پي نوشت: مثالي كه در ميانه‏ي يادداشت بود، به اين دليل كه بحث را از مسير اصلي منحرف مي‏كرد حذف شد.

اين مثل عاميانه از گلستان سعدي(1) گرفته شده و زماني کاربرد دارد که خوبان زمانه مورد هجوم ناجوان‏مردانه قرار بگيرند. اين مثل زماني به يادم آمد که ديدم کسي به اميرعباس تاخته و او را آمريکايي و ظالم (؟!) خوانده است. حضرت علي – عليه السلام - در نهج البلاغه (حکمت 102) مي‏فرمايند:«روزگاري بر مردم خواهد آمد که محترم نشمارند جز خبر‏چين را و خوششان نيايد جز از بدکار هرزه، و ناتوان نگردد جز عادل. در آن روزگار کمک به نيازمندان خسارت و پيوند با خويشان منت‏گذاري و عبادت نوعي برتري طلبي بر مردم است. در آن زمان، حکومت با مشورت زنان و فرمان‏دهي خردسالان و تدبير خواجگان اداره مي‏گردد.» راستي اين چه زمانه‏اي است که چون امير عباس را امريکايي مي‏خوانند و اين چه مروتي است که او را ظالم مي‏دانند و اين چه جوان‏مردي است که در برابر اين ددمنشي سکوت مي‏کنند؟ مهم نيست امير عباس کيست؛ مهم نيست از چند سالگي در بسيج بوده، با دشمن جنگيده و اکنون نيز زخم و درد دفاع مقدس را با خود دارد ؛ مهم نيست که در چه سنگرهايي خدمت کرده و اکنون چه مي‏کند و مهم نيست که از دنيا چيزي نمي‏خواهد و خواب و راحت را بر خود حرام کرده تا به آرمان‏هايش بپردازد ؛ بلکه مهم اين است که او مشفقانه و دوستانه انتقاد کرده و پاسخ نشنيده و اکنون کسي که سخن به گزاف گفته، از تواضع و شکسته نفسي او سوء استفاده کرده است، نه اينکه پاسخي بر انتقاداتش داشته باشد. آيا پاداش انتقاد فحاشي است؟ بيش از جفايي که بر امير عباس رفته، براي آن مردمي نگرانم که يک هتاک و فحاش مي‏خواهد دين و احکام دين را به ايشان بياموزد!

دير زماني بود که دوستان به امير عباس مي‏گفتند: اينها را با انتقاداتت بزرگ نکن، اينها بچه‏تر از اين حرف‏ها هستند و اينها سخن مخالف را - به حق هم که باشد برنمي‏تابند - اما او مي‏گفت: تا وقتي مي‏گويند که از انتقاد استقبال مي‏کنيم، نمي‏توانم سوء ظن داشته باشم و نظرم را مشفقانه بيان خواهم کرد، زماني هم که مطمئن شد سکوت طرف مقابل از بي‏اعتنايي و خودبزرگ‏بيني است، کناره گرفت. حالا که با فروتني و شکسته نفسي خاصي موردي را تذکر مي‏دهد، مورد حملات ناجوان‏مردانه قرار مي‏گيرد. عجيب است؛ عجيب است! اين همه توهين و فحاشي و تاخت و تاز به تواضع يک مرد واقعاً عجيب است!

و يا شايد هم عجيب نيست؟! وقتي رفتار بزرگان قومي نسنجيده باشد، معلوم است که بچه‏هاي آن قوم فحاشي مي‏کنند. وقتي بزرگ‏تر  ِ بچه‏اي بگويد که تا کنون به انتقادات دوستانه‏ات لبخند تمسخر مي‏زدم، بايد منتظر ماند تا آن بچه بي‏ادبي را از حد بگذراند و اينها زماني کاملاً با هم جور درمي‏آيد که آن بزرگ‏تر، از شيطنت کودک، سکوت رضايت آميزي داشته باشد. و باز شايد هم عجيب نيست که وقتي پاسخي براي انتقاداتت نداشته باشند، چشمانشان را به روي حق ببندند و به جاي حرف حساب، اصل موضوع را رها کنند و به ترور شخصيت روي آورند.

از امير عباس پرسيدم:«فرد بدذاتي که فحاشي کرده گفته با شما ملاقاتي کوتاه داشته، مگر شما همواره از معرفي خود ابا نداشتيد؟» پاسخ گفت:«گول چهره‏اش را خوردم که به ظاهر مهربان و دوست داشتني بود.» اي اف بر ذات پليدي که پشت چهره‏اي مؤقر مخفي شده باشد! اي ننگ بر زشتي‏اي که پشت نامي نيکو کمين کرده باشد! در عجبم که امير عباس، هم از معاندين توهين و ناسزا مي‏شنود و هم از کساني که رخت خودي را بر تن کرده‏اند و در اين هماهنگي رازي نهفته است! لباس دوست به قامت ناساز کسي که با دشمن هم‏زبان شده، زياده است و اگر نيست شايسته است که هر چه زودتر توبه کنند و از امير عباس عذر بخواهند و همين امروز درصدد باشند که فردا دير است!

ابوالعلاء معرّي شعري به عربي دارد که ترجمه‏ي چند بيتش چنين است:«در روزگاري که مادِر (شخصي به غايت بخيل) حاتم طائي را نسبت بخل بدهد و باقِل (شخصي معروف به حماقت) قسّ بن ساعده (از عقلاي زمان خويش) را احمق بخواند؛ سُها به خورشيد بگويد که تو تاريک هستي و سياهي شب به صبح بگويد رنگت تيره است و زمين از سفاهت به آسمان فخر بفروشد؛ اگر دستم قطع شود، کتفم تأسف نخواهد خورد و اگر بازويم از بين برود، انگشتانم نخواهند گريست! پس اي مرگ مرا زيارت کن، به درستي که زندگي تيره و تار است و اي جان در بيرون رفتن از بدن تلاش کن که روزگارت مسخره است.» (2)

در پايان، يادآوري مي‏کنم که در ماه محرم قرار داريم. محرّمي که روز دهمش، حسين بن علي – عليهما السلام – در حالي‏که دقايقي تا عروج فاصله داشت، فرياد برآورد:«اگر دين نداريد، لااقل آزاده باشيد»!

پي‏نوشت‏ها: 1- اين مثل عاميانه اگر چه از گلستان سعدي گرفته شده، ولي در کلمات و کاربرد، اندکي با اصلش تفاوت دارد. در گلستان سعدي اين گونه مي‏خوانيم:«سگ را گشاده‏اند و سنگ را بسته».

2- اصل شعر چنين است:

فلمّا رأيت الجهل في النّاس فاشياً     تجاهلتُ حتي ظُنّ انّي جاهل

اذا وصف الطائي بالبخل مادِر             و عيّر قسّا بالحماقة باقِل

و قال السّها للشمس انت خفيّه        و قال الدجي للصبح لونک حائل

و طاولت الارض السماء سفاهة         و فاخرت الشهب الحصي و الخباذل

اذا بان عضدي ما تأسف منکبي         اذا فات زندي ما بکته الانامل

فيا موت زُر ان الحياة ذميمه               و يا نفس جذّي انّ دهرک هاذل

3- اين مطلب امير عباس هم اگر چه مربوط به قبل است، اما چه زود براي خودش در برابر شخص بي‏ادب مصداق پيدا کرد. (ببینید)

الا اي برف!
چه مي‏باري بر اين دنياي ناپاکي؟
بر اين دنيا که هر جايش
رد پا از خبيثي است
مبار اي برف!
تو روح آسمان همراه خود داري
تو پيوندي ميان عشق و پروازي
تو را حيف است باريدن به ايوان سياهي‏ها
تو که فصل سپيدي را سرآغازي
مبار اي برف!
...
اين شعر از من نيست. شاعر - که اکنون يک نوجوان 38 ساله است - آن را در کودکي سروده است.
ضمن اينکه اين شعر ادامه دارد و چند سطر بعد شاعر مي گويد: «غلط کردم. ببار اي برف...» الي آخر.

اين هم چند عکس از محمد امين [لينک] که ساعت هفت و نيم امروز صبح در قم گرفته شده. دوربين موبايل و دست‏هاي يخ‏کرده و  ... اما گفتم شايد خالي از لطف نباشد.
صلوات براي سلامتي همه ي کودکان ايران عزيز فراموش نشود!

پيش درآمد: به قول يکي از بستگان مطالعه‏ي دقيق وضعيت کنوني کشور مسلمان همسايه (پاکستان) کافي است تا هر دانشجوي علوم سياسي در زمينه‏ي بين الملل و به‏ويژه خاور ميانه متبحّر شود.

القاعده مسئوليت ترور بي نظير بوتو را بر عهده گرفت: شبکه‏ي بين‌المللي تروريستي القاعده، مسئوليت ترور بي نظير بوتو، سياستمدار اپوزيسيون در پاکستان را بر عهده گرفت. اين خبر را شبکه‌‌ي تلويزيوني Ary  در پاکستان با استناد به گزارش Asia Times Online منتشر کرد. اين خبر در پايگاه اينترنتي روزنامه به نقل از يکي از سخن‏گويان القاعده اعلام شده است. اداره‌ي مسئول امنيت کشوري و پليس فدرال آمريکا FBI نيز از دست داشتن القاعده در اين ترور خبر مي‌دهند. در گزارشي که FBI منتشر کرده، آمده است که ايمن الظواهري، مرد شماره‌ي دوي سازمان القاعده، مسئول طراحي سو قصد به جان بوتو بوده است. اما بلافاصله مقامات آمريکايي ترجيح دادند تا اتهام را از القاعده بردارند و ماجرا را ابهام آميز سازند و به جنگ داخلي در پاکستان دامن بزنند.

انگشت اتهام تحليلگران به سوي امريکا: برخي تحليلگران، آمريكا و طرفداران كاخ سفيد را به ترور بوتو متّهم مي كنند. از نظر آنان آمريكا با ترور بوتو خواست پاكستان را به هرج و مرج و درگيري‏هاي داخلي بكشاند تا بر شكست‏هاي نظامي خود در جنگ صوري با طالبان و القاعده سرپوش گذارد.  اين تحليلگران معتقدند آمريكا با ترور بوتو، افزون بر ايجاد آشوب در اين كشور تلاش كرد تا احساس ضد آمريكايي نسل‏هاي قديم و جديد را در قبال سياست‏هاي آمريكا بهبود بخشد.  از سوي ديگر، آمريكا ثابت كرده در مواردي كه حمله‏ي نظامي دستاوردي نداشته باشد، به ايجاد نابساماني و جنگ داخلي در كشورها متوسّل مي‏شود.

امريکا همچنان متهم اصلي: از خصوصيات دولت‏هاي غربي به‏ويژه امريکا اين است که که در اقدامي که خودشان همه کاره هستند، چنان قيافه‏ي بي‏طرفي مي‏گيرند که ممکن است خيلي‏ها باورشان بشود که ايشان تقصيري ندارند. حتي گاهي در نقش تحليلگر و يا حتي مددکار و منجي پا پيش مي‏گذارند. اين بار هم امريکا پس از دست زدن به اين اقدام کثيف، در مورد نحوه‏ي انتخابات مثل بي‏طرف‏ها حرف مي‏زند. امريکا دوست دارد بحران در يک کشور اسلامي ادامه يابد و حتي تعويق انتخابات را خواستار است. در حالي که مشرف به دليل عدم حمايت امريکا پس از ترور شدن بوتو، اعلام کرده انتخابات در تاريخ مقرر برگزار مي‏شود و حزب مردم و نواز شريف هم اعلام کرده‏اند که شرکت مي‏کنند. اما امريکا بنا به گزارش خبرگزاري فارس در يک اظهار نظر خنده دار مي‏گويد:« اگر اين انتخابات به تعويق(!) افتد، پاكستان بايد تاريخي جديد براي برگزاري رأي‌گيري عمومي تعيين كند» و بدين سان تعويق انتخابات را دامن مي‏زند و همچنين پاکستان را به برگزاري انتخابات آزاد(؟) فرا مي‏خوانَد. وقتي امريكا دم از آزادي مي‏زند، به سختي مي‏توان از خنديدن جلوگيري كرد! هنوز وجدان بيدار ملت‏ها امريکا را متهم اصلي در اين ترور و سود برَنده‏ي اصلي از آن مي‏داند.

القاعده و تلاش براي انحراف افكار عمومي: القاعده با تهديد قلابي و تاکتيکي رژيم صهيونيستي و اعلام تصميم به آزادي(؟) فلسطين قصد دارد افکار عمومي را از ترور بوتو منحرف کند و خدمتش به امريکا را کامل کند. جداي از خنده داري اين تهديد و ضمن تأکيد بر اينکه رژيم صهيونيستي و القاعده هر دو نوکر امريکا هستند، به نظر مي‏رسد امريکا قصد دارد در صحنه‏ي جهاني ترکيب مهره‏هايش را دگرگون کند و از همين رو در چند سال آينده شاهد تحولات مهمي در ساختار القاعده و رژيم صهيونيستي خواهيم بود که لازم است جداگانه به آن پرداخته شود.

همسر و فرزند بوتو جانشين وي شدند: مسئولان حزب مردم پاکستان ديروز پس از نشستي براي قرائت وصيت‏نامه‏ي بي نظير بوتو رئيس مقتول حزب مردم اين کشور، در کنفرانسي خبري اعلام کردند بوتو در اين وصيت‏نامه آصف زرداري همسرش را به عنوان جانشين خود در صورت مرگش معرفي کرده است، اما پس از قرائت وصيت‏نامه، آصف زرداري اعلام کرد که اين رهبري را به پسرش بلاول تفويض مي کند و به اين شکل بلاول به عنوان رئيس حزب مردم تعيين گرديد.

انتقام با دموکراسي: بيلاوال زرداري، پسر بي نظير بوتو و رهبر جديد حزب مردم پاکستان ديروز يکشنبه متعهد شد از دموکراسي براي انتقام ترور مادرش استفاده کند. بيلاوال نوزده ساله گفت:«مادرم هميشه مي گفت دموکراسي بهترين راه انتقام است». در اينکه آرامش بايد بر پاکستان حاکم شود شکي نيست، اما اين شعار قشنگ نمي‏تواند جايگزين عدالت شود و نمي‏نواند ضامنت تأمين امنيت باشد. مثل اين است که به تروريست‏ها گفته شود:«شما تا مي‏توانيد ترور کنيد ما هم با دموکراسي پدرتان را درمي‏آوريم!» بلاول (فرزند بوتو) که گويا خود به اين مهم پي برده است در اظهار نظر ديگري خواستار تحقيقات بين المللي در مورد ترور بوتو شد. همسر بوتو نيز اعلام کرد که اجازه تجزيه پاکستان را نمي‏دهيم و انتخابات بايد به موقع برگزار شود.

دکتر احمدي نژاد پاکستان را به يکپارچگي فراخواند: رئيس‌جمهور با ابراز تأسف عميق از درگذشت خانم بي‌نظير بوتو و محکوم کردن اين اقدام جنايتکارانه، ايشان را از چهره‌هاي مهم و اثرگذار سياسي و مورد حمايت بخش‌هاي مهمي از مردم پاکستان دانست. رئيس‌ قوه مجريه با تأکيد بر اينکه هدف اقدامات تروريستي و همچنين درگيري‌هاي ماه‌هاي اخير در پاکستان بسيار فراتر از رقابت‌هاي حزبي و انتخاباتي است تصريح کرد: روشن است که امروز دست‌هاي پيدا و پنهان دشمن؛ اساس استقلال، يکپارچگي و عزت کشور بزرگ و مهم پاکستان را هدف گرفته است کشوري که با خيزش عمومي و براساس اهداف اسلامي و همراه با فداکاري ملتي شجاع برپا شده است. رئيس‌جمهور با اشاره به بيداري - ايمان راسخ - حساسيت بالا و عکس‌العمل‌هاي افتخارآفرين ملت پاکستان در مهم‌ترين امور اسلامي و جهاني گفت: اين روزها سرزمين پاکستان دوران حساس و سرنوشت‌سازي را سپري مي‌کند و آينده روشن و درخشان اين خطه از سرزمين اسلامي به عملکرد امروز گروه‌ها و احزاب، بزرگان و مؤثران اين کشور بستگي تام و تمام دارد. وي اظهار اميدواري کرد مردم عزيز پاکستان با هوشمندي تاريخي خود و با درايت از توسعه دامنه درگيري‌ها و برادرکشي، جلوگيري کنند و بزرگان اين کشور با گفت‌وگو و تفاهم در برقراري آرامش و حفظ يکپارچگي و عزت پاکستان کوشا باشند.

متكي تسليت گفت : منوچهر متكي طي پيامي به خانواده مرحومه بي نظير بوتو مراتب تاسف و تاثر عميق دولت و ملت ايران را از حادثه ترور و كشته شدن وي به خانواده ايشان ابراز داشت. وزير امور خارجه كشورمان با اعلام اين كه اين اقدام جنايتكارانه با هر هدف و نيتي و از سوي هر دسته و گروهي صورت پذيرفته باشد، از سوي دولت و ملت ايران شديداً محكوم است، مراتب تسليت و همدردي خويش را به خانواده آن مرحومه ابراز داشت و با آنان همدردي نمود. متكي از خداوند متعال صبر و شكيبايي براي كليه بازماندگان ايشان و خانواده كشته شدگان اين حادثه آرزو نمود. وي اينگونه اقدامات غير انساني و جنايتكارانه را به دشمنانِ «ملت پاكستان و ساير ملل منطقه» نسبت داد و ابراز نمود كه دولت پاكستان مساعي خويش را جهت بازگرداندن آرامش و ثبات به پاكستان و شناسايي و مجازات مسببين اين حادثه معمول نمايند.

پخش تصاوير ترور کنندگان بوتو : تلويزيون پاكستان ديروز (يكشنبه) تصاوير نامشخصي را پخش كرد كه در آن دو مرد كه به بي‌نظير بوتو حمله كردند، نشان داده شدند. در يكي از اين عكس‌ها دو مرد كه در ميان جمعيت در بيرون از اين گردهم‌آيي ايستاده بودند، نشان داده شدند. يكي از اين افراد مردي جوان است كه عينك دودي به چشم و يك پيراهن سفيد رنگ و يك كت مشكي بر تن دارد. در كنار اين مرد، يک نفر باشالي سفيد رنگ بر روي سرش ديده مي‌شود. به گفته‌ تلويزيون پاكستان، اين دو مرد عامل حمله بوده‌اند.

فيلم زندگي و ترور بي‏نظير بوتو: در قسمت پايين وبلاگ مي‏توانيد اين دو فيلم را مشاهده نماييد. (زمان نمايش فيلم‏ها به پايان رسيده).
* تکميلي - امريکا بر اتهام خود تأکيد کرد: آمريكا از طريق سخن‌گوي کاخ سفيد اعلام کرد: تحقيق از سوي سازمان ملل درباره‌ي مرگ بوتو هيچ ضرورتي ندارد. دانا پرينو سخن‌گوي كاخ سفيد پنجشنبه(13/10/86) گفت: انجام تحقيق درباره‌ي ترور نخست‌وزير پيشين پاكستان از سوي سازمان ملل، هيچ‌گونه ضرورتي ندارد، چرا كه اكيپ تحقيقاتي انگليسي (اسكاتلنديارد) در حال تحقيق در اين باره است. [لينک]

بي‌نظيربوتو رهبر حزب مردم(خلق) پاکستان و نخست وزير سابق اين کشور که بعداز ظهر ديروز (پنج شنبه 6 دي) درعملياتي تروريستي کشته شد در 21 ژوئن 1953 در خانواده‌اي سياستمدار درکراچي به دنيا آمد.
بوتو مدرک کارشناسي مطالعات سياسي را درسال 1973 از دانشگاه هاروارد امريکا دريافت کرد. فلسفه، اقتصاد و سياست را در آکسفورد خواند و در اواسط 1977 به پاکستان بازگشت. درهمان ايام مخالفان ذوالفقارعلي‌بوتو (پدر بي نظيربوتو ) که معتقد بودند علي بوتو درانتخابات دست برده است، او را پس از شش سال از قدرت خلع کردند. سپس نيروهاي نظامي به رهبري ضياءالحق قدرت را در دست گرفتند و ذوالفقارعلي‌بوتو را به اتهام قتل يکي از همقطارانش در حزب خلق پاکستان، در آوريل 1979 اعدام کردند.
نيروهاي نظامي از سال 1977 تا 1984 چندين بار بي‌نظيربوتو را دستگير کردند. بوتو پس از آزادي از آخرين بازداشت، به اجبار رهسپار انگلستان شد.
بي‌نظيربوتو  با آرام شدن فضاي کشوردر دسامبر1986 به پاکستان بازگشت و استقبال گسترده‌اي از وي شد. دوسال بعد ژنرال ضياءالحق در انفجار هواپيمايش کشته شد و بوتو سرانجام در اول دسامبر 1988، در سي و پنج سالگي به عنوان جوان‌ترين نخست وزير پاکستان انتخاب شد و اهدافش را برگرداندن قوانين مدني به پاکستان و برکناري قاتلين پدرش اعلام کرد. غلام‌اسحاق‌خان رئيس جمهور وقت در 1990 او را کنار گذاشت، اما بي‌نظيربوتو با استفاده از تبليغات ضداختلاس توانست درسال 1993 دوباره نخست وزير شود .
فاروق لغاري رئيس جمهور وقت پاکستان درپنجم نوامبر 1996، بوتو را برکنار و مجمع ملي را منحل کرد، اين بار آصف‌علي‌زارداري وزير دارايي و همسر بي‌نظيربوتو به دريافت رشوه و تطميع در امضاي قراردادهاي دولتي و همچنين آدم ربايي متهم شده بود. بي نظيربوتو درانتخابات 1997 نيز شرکت کرد، اما برخلاف دو انتخابات قبلي بشدت شکست خورد. در سپتامبر همان سال دولت نوازشريف چهارحساب بانکي متعلق به خانواده بوتو را که تقريباً به 50 ميليون دلار آمريکا مي رسيد، مسدود کرد.
در ادامه‏ي تحولات سياسي پاکستان، پرويز مشرف در اکتبر 1999 قدرت را طي يک کودتاي نظامي و با برکناري نواز شريف در دست گرفت. بوتو نيز بار ديگر به اجبار کشور را ترک کرد و مدت هشت سال در انگليس و امارات با شدت و ضعف به فعاليت‌هاي سياسي مشغول شد.
بي‌نظيربوتو 26 مهر ماه امسال ودرپي برخي فعل وانفعالات سياسي در پاکستان پس از 8 سال تبعيد ، به کراچي بازگشت و در همان ابتداي ورود به کراچي، از پرويز مشرف نخست وزير پاکستان انتقاد و اعلام کرد:«مشرف همزمان نمي تواند پست‌هاي سياسي و نظامي داشته باشد، زيرا اين روش با قانون اساسي و اصول دمکراتيک مغاير است.»
تحولات پرشتاب پاکستان با کناره‌گيري مشرف از پست نظامي ادامه يافت و بي‌نظيربوتو به عنوان يکي از مدعيان اصلي نخست وزيري با سفر به شهرهاي مختلف، به زمينه سازي براي پيروزي حزب مردم(خلق) در انتخابات آتي پاکستان اقدام کرد. اين انتخابات بر اساس برنامه‌ي اعلام شده قرار بود در هشتم ژانويه (يازده روز ديگر) برگزار شود.
بي‌نظيربوتو سرانجام ساعت شش وشانزده دقيقه‌ي ديروز به وقت پاکستان در اجتماع انتخاباتي طرف‌دارانش در راولپندي، در اقدامي تروريستي جان باخت. فردي در لباس پليس پاکستان ابتدا به سوي بوتو چند گلوله شليک کرد که يکي از تيرها به گردن بوتو اصابت کرد. تروريست سپس با عمليات انتحاري کمربند انفجاري خود را منفجر کرد. کشور پاکستان آبستن حوادث بعدي است و بايد منتظر ماند و ديد که مشرف براي سرکوب تظاهرات مردمي چه برنامه‌اي را اجرا خواهد کرد؟!

با سلامي از سويداي دل به پيشگاه مقدس حضرت بقية الله الاعظم (عليه آلاف التحية و الثناء).
خيلي ساده و بي‌تکلف پيشنهاد مي‌کنم يک موج خاطره‌نويسي با موضوع مهدويت و انتظار در وبلاگ‌ها ايجاد شود. به اين صورت که اگر در زندگي خود عنايات حضرت حجت (عليه السلام) را شاهد بوده‌ايد و يا توسلي داشته‌ايد که به نتيجه رسيده، آن را شرح دهيد. همچنين اگر در اين مورد شنيده‌هاي قابل ذکري داريد، مي‌توانيد بيان کنيد.
اين حرکت بنا به پيشنهاد يک نهاد ادبي مي‌باشد و داستان نويسان مرتبط با اين نهاد، يادداشت‌ها را مايه‌ي خلق آثار داستاني قرار مي‌دهند. شايد نياز به يادآوري نباشد که هيچ چيز جاي واقعيت را نمي‌گيرد و اگر شاخ و برگ اضافي به خاطره داده شود، جوهر حقيقت و حقانيتش را از دست مي‌دهد و در اين صورت نه ارزشي دارد و نه تأثيري مي‌گذارد. عزّت هم که در هر حال از طرف خداست. اميدواريم اين حرکت مورد عنايت و توجه حضرت بقية الله الاعظم (عج) قرار گيرد.
الهم عجل لوليک الفرج و العافية و النصر و المستشهدين بين يديه.

برادري که اهل قم است چنين مي‏گويد:
سه‏شنبه شبي بود و در يک پايگاه بسيج براي تعدادي از بسيجيان بايد صحبت مي‏کردم. در آغاز کلام بعد از نام خدا – براي زينت – گفتم:«عرض سلامي داريم به پيشگاه مقدس حضرت صاحب الزمان». سخن‏راني انجام شد و ساعتي را نيز با بسيجيان به گپ خودماني گذرانديم و بعد تا به منزل برسم نزديک نيمه‏شب بود. اواخر پاييز بود و هوا هم سرد. مهياي خواب که مي‏شدم به ياد جمکران افتادم. يک مرتبه عزمم جدي شد که شب چهارشنبه است و خوب است به جمکران بروم. با سرعت تجديد وضو کردم، لباس پوشيدم و راهي مسجد شدم. آن زمان وسيله هم نداشتم و در آن هواي سرد با زحمت با سواري‏هاي شب‏کار خود را به حرم مطهر حضرت معصومه(س) رساندم، زيارتي کردم و سپس به مسجد مقدس جمکران رفتم. بعد از نماز وقتي باز‏مي‏گشتم و لذت از آن فضاي روحاني وجودم را تسخير کرده بود و با يک حس خوب در هواي سرد حياط مسجد قدم مي‏زدم تا از آن خارج شوم، با خود گفتم مدت‏ها بود که به جمکران نيامده بودم و زيارت مسجد برايم موضوعيت نداشت، چه اتفاقي افتاده که بدون قصد قبلي اين توفيق نصيبم شده است؟! کمي که فکر کردم به ياد سلامي افتادم که سرشب در جمع بسيجيان به پيشگاه مقدس حضرت عرضه کرده بودم، در حالي که حتي آن سلام واقعي نبود و بدون توجه به معنا ادا شد و فقط براي زينت سخن‏راني بود، اما آقا جواب مرا داده و به مسجد دعوت کرده بودند. اشک از چشمانم سرازير شد برگشتم سلامي از ژرفاي دل خدمت حضرت عرضه کردم و در راه بازگشت در سواري مسافرکش براي چند نفري که اتفاقاً اهل دل بودند تعريف کردم و بعد متوجه شدم كه هر كدام از آنها ماجراي زيبايي با حضرت حجت(عليه السلام) دارند. از آن زمان به بعد هر وقت مناسبتي باشد اين خاطره را تعريف مي‏کنم و به همه يادآور مي‏شوم که سلام‏هايتان بي‏جواب نمي‏ماند، حتي سلام‏هايي که خالصانه نباشند.

با سلامي – همچنان - از سويداي دل به پيشگاه مقدس حضرت بقية الله الاعظم (عليه آلاف التحية و الثناء).
شايد عنوان «موج»  براي درخواست اين جانب بدون دقت انتخاب شده است. من نه انتظار ايجاد يک موج واقعي دارم و نه فکر مي‏کنم آن همه نويسنده‏ي متعهد داشته باشيم که نوشتن با ياد و نام حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) دغدغه‏ي اصلي‏شان باشد و اگر هم باشد آن همه خاکي و بي‏ريا نيستند که بيايند و به فراخوان يک وبلاگ نويس بي‏نام و نشان پاسخ مثبت دهند.
از طرفي خاطره نويسي با اين موضوع اصلاً کار ساده‏اي نيست. يکي دو بزرگواري هم که اخيراً نوشته‏اند، ياداشت‏شان خاطره نبوده است! تنها خاطره‏ي لينک داده شده متعلق به امير عباس است که قديمي مي‏باشد. 
البته بايد ديد که حضرت چقدر در زندگي ما جاي دارند و ما چقدر به ايشان متوسل مي‏شويم و با ايشان ارتباط داريم که حالا بخواهيم عناياتشان را شرح دهيم؟! به قول مرحوم کافي ما خودمان نمي‏خواهيم و الا حضرت که نامهربان نيستند! گاهي با خود مي‏گويم آقا اين همه مظلوم هستند که کسي مثل خواهر شيعه‏‏ي اوست، يعني چنين ادعايي دارد! حالا که اين فکر را مي‏کنم دلم مي‏خواهد به سر و صورت خودم بکوبم بلکه کمي به خود بيايم.
تا همين جا بس است. يادداشت بعدي بنده خاطره‏اي است که از کسي نقل مي‏کنم.
الهم عجل لوليک الفرج و العافية و النصر و المستشهدين بين يديه.